故事是这样的：一位刚从师范毕业的年轻老师被分配到泰国北部山区的破旧小学，学生少得凑不齐一个班，家长只想让孩子帮忙干农活。如果你看腻了煽情套路，愿意静下心感受那种“不喊口号，只闷头干活”的师生情，这部片子会像一杯温热的糙米茶，慢慢暖到胃里。 影片拍得极安静，大量固定镜头对着教室里斑驳的墙、孩子们磨破的作业本，没有刻意煽情，连冲突都被压在日常琐碎之下。 ;)。剧情不搞什么大反转，就是看他怎么硬着头皮跟一群野孩子周旋，有个场景是半夜点着蜡烛改作业，蚊子咬得他直跺脚，结果第二天还笑着跟学生说“昨晚作业我全看完了”——就这一下，我眼眶就红了。老师没有急着讲大道理，而是悄悄观察每个孩子的秘密：有的靠捡垃圾贴补家用，有的父母常年不在家，有的被同学孤立。

《三竹》根据真实故事改编，讲述了七个正处于少年时期的学生为了逃离三竹这个乡下，不惜以身试法吸食毒品。他们的老师并没有放弃他们，反而教导他们，并给他们机会让他们证明自己的存在价值和生命意义。　　----------------------------------------------　　ท่ามกลางปัญหายาเสพติดที่แพร่ระบาดอย่างหนักไปทั่วทุกท้องที่ของประเทศ รวมถึงชุมชนเล็ก ๆ อย่างอำเภอสามชุก เด็กนักเรียน 7 คน ที่ชีวิตกำลังอยู่ในวัยสดใส สนุกสนาน มีความฝันและความรัก แต่วันนี้พวกเขาต่างต้องเผชิญกับปัญหา โดยแต่ละคนไม่สามารถหาทางออกได้ ด้วยความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ พวกเขากำลังตกนรกทั้งเป็นด้วยการถลำลึกไปกับวังวนของยาเสพติด สังคมรุมประณามเด็กที่กำลังหลงทาง ครูธรรมดาคนหนึ่งกล้าที่จะลุกขึ้นประกาศกับสังคมว่าเด็กทั้ง 7 เป็นเพียงเหยื่อของความเสื่อมในสังคมเท่านั้น ครูผู้นี้ได้ ต่อสู้เคียงข้าง และพยายามเข้าถึงปัญหาของเด็กแต่ละคน ด้วยความเชื่อมั่นว่าจะนำพาเด็กทั้ง 7 คนลุกขึ้นยืนได้ใหม่อีกครั้ง　　นี่ คือการตีแผ่เรื่องจริงในซอกมุมเล็ก ๆ มุมหนึ่งในสังคมไทย ของครูกับลูกศิษย์อีก 7 คน ที่ปลุกกระแสชุมชนให้ลุกฮือขึ้นมาต่อสู้กับปัญหายาเสพติดอย่างจริงจัง เนื่องจากพิษภัยของมันนั้นมหาศาลนัก นอกจากทำให้ผู้เสพได้รับความทุกข์ทรมานแล้ว ยังเป็นที่มาของการก่ออาชญากรรมขั้นรุนแรงด้วย